تبلیغات
آموزشکده فنی و حرفه ای سما - شیراز - مبانی تربیت اسلامی / موضوع تربیت
 
دفتر فرهنگ اسلامی سما شیراز _ پسرانه

مبانی تربیت اسلامی / موضوع تربیت

نوشته شده توسط :کمیته فرهنگی
شنبه 7 خرداد 1390-01:19 ب.ظ

  موضوع هر علمی، عنوان جامعی است که مسائل آن علم ، برمحور آن دور می زند و تفاوت علوم نیز به تفاوت موضوعات آنها بازمی گردد.

اکنون که سخن از تعلیم و تربیت درمیان است، می پرسیم؛ موضوع تعلیم و تربیت چیست؟ موضوع تعلیم و تربیت به معنای اصطلاحی آن، «انسان»است. «انسان» از جنبه های مختلف ، موضوع علم های گوناگون قرار می گیرد: مثلا جسم انسان و عوارض سلامت و بیماری آن، موضوع علم پزشکی ؛روان و رفتارها و عکس العمل های روانی، او موضوع علم روانشناسی، بعد اجتماعی او، موضوع علم جامعه شناسی و ابعاد حقوقی او، موضوع علم حقوق است.

اما در تعلیم و تربیت ، انسان با همه ابعاد وجودیش مورد بحث است. چرا که تعلیم و تربیت درپی استکمال انسان و آشکار نمودن همه توانمندی ها وقابلیت های اوست.

بنابراین درامر تربیت، شاخه های گوناگونی چون، تربیت عقلانی، تربیت جسمانی، تربیت اجتماعی ، تربیت دینی،تربیت سیاسی و ... وجود دارد.

و اساساً تربیت یک بعد ، بدون توجه به ابعاد دیگر، موجب عدم تعادل و عدم هماهنگی در نیروهای انسان گردیده و او را ناکارآمد می کند.

با در نظر گرفتن این مقدمه، دو مطلب مهم قابل طرح است.

1) آیا انسان تربیت پذیر است؛

 

پاسخ این پرسش آنچنان روشن است که دکتر غلامحسین شکوهی پیش از پرداختن به آن ، می نویسد: «راست است که امروز با توجه به پیشرفت چشمگیر دانش آموزش و پرورش در جهان و با وجود تجارب ارزنده ای که بشراخیراً و طی سالیان دراز درین باره اندوخته است. طرح سؤالی تحت عنوان امکان یا عدم امکان تربیت آدمی، بیمورد به نظر می رسد و به جای امکان تربیت آدمی، باید بیشتر از ضرورت و فوریت آن سخن به میان آید...»[1]

سپس می نویسد:

«... به راستی ، آدمی نه تنها تربیت پذیر است، بلکه تنها مخلوقی است که به تعلیم و تربیت نیازمند است. نیاز آدمی به تعلیم و تربیت بدین معنی است که اگر از برکات آن محروم بماند، فرصتی غنیمتی از او فوت شده و چیزی ارزنده را برای همیشه ازدست داده است.»[2]

اگر چه آیات ، روایات و استدلاهای فلسفی بسیاری در این راستا موجود است ، اما به جهت روشن بودن مسأله و برای رعایت اختصار، از بیان آنها صرف نظر نموده و به پرسش دوم می پردازیم.

2) انسان چیست؟

پیش از پرداختن به تربیت و مبانی تربیت، باید موضوع تربیت، یعنی انسان را بشناسیم. انسانی که از آن به «موجود ناشناخته» تعبیر می شود و هنوز ابعاد وجود ژرف و شگفت انگیز او، به کلی کشف نشده است.

شناخت انسان یک مسیر طولانی و پرپیچ و خم است که دانشمندا بسیاری گام در آن نهاده و توشه ها و ره آوردهای خود را به جامعه بشری عرضه نموده اند، اما شک نداریم که جامع ترین و مطمئن ترین شناخت، ازمنابع و وحیانی و آسمانی به دست می آید. در این راستا شما گرامیان را به مطالعه فصل اول کتاب گوهر بهای استاد حجه الاسلام، رضا فرهادیان با نام «مبانی تعلیم و تربیت در قرآن و احادیث»

دعوت می نمایم و در این مختصر، چکیده ای آزاد از آن فصل مفصل (که در حدود 250 صفحه است) را تقدیم می نمایم.

گزیده ای از ویژگی های انسان از دیدگاه قرآن و حدیث:

1- انسان روح الهی و سرشت خاکی است، تعلیم و تربیت باید در هر دو جهت و به طور هماهنگ پیش برود. سرشت خاکی و جنبه مادی انسان ، همواره وی را به طرف خاک و ارزشهای فانی سوق می دهد و بعد ملکوتی، او را به سوی جنبه های روحی و ارزشهای معنوی و عالم ملکوت می خواند. در این کشاکش ، باید به نیازهای جسمی توجه شود تا زمینه برای رسیدن به تعالی روحی فراهم آید. تنها روش ایجاد تعادل، اکتفا به نعمت ها و لذت های حلال و پرهزینه جدّی ازحرام است.

2- انسان دارای «نفس انسانی» است






نظرات() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


صفحات جانبی:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox